|
- არ გეგონა, არ ელოდი და აი, მოხდა: არ მოხერხდა წყალისაგან ღვინის გამოხდა.
და ველოდები, რომ სიმართლის ხეს ვერ მოგრეხს შხამის ტოტები.
არა ნამუსი, გაიხადეთ, რად გჭირდებათ ტანისამოსი?
თუ ჩვენ გვრცხვენია, ეს გრძნობებიც სიყალბეთა დასაყრდენია?
სოფლის მფლობელი - ნათელ რწმენის და სიმართლის უარმყოფელი.
ყალბის ჩრდილება, ყველაფერი, რასაც ჰქვია მოტყუილება.
სიმართლესა ჰგავს.. სხვას კი არა, თუ აჯერებ მხოლოდ თავისთავს...
მე თავის თავი - რომ ეს თეთრი კი არ არის, არამედ შავი?
დამარცხდე თუნდა, არ დარწმუნდე, არ იქნება, იძახო უნდა.
ვხედავ ცხოვრებას? ვით აიტანს დიდხანს გული ამ გაორებას? |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















