მედეა კახიძე - ჩემს ერთ სიცოცხლეს

გადამატარე ტყეები, კბოდე,

ამავსე ცეცხლით, ხვატით,

შემაძლებინე შენს მკლავზე მოვკვდე,

დავთმო სჯული და ხატი.

არხოტში, როგორც ცა და ღრუბელი,

ვიაროთ მთიდან მთაზე,

ქედზე დავიდგათ ზეცის უღელი,

თმებს ვარსკვლავები რთავდეს.

არ შემოგჩივლებ მწყურვალი დაღლას,

თუნდ სადმე ბილიკს ავცდეთ,

ვიქნებით მაღლა, ყველაზე  მაღლა -

მთაზე, მზეზე და კაცზეც.

დავემალებით ცრუსა და მავნეს,

ქარებს კარდაკარ მყივანს,

ჩემს ერთ სიცოცხლეს შენ შემოგალევ, -

ყველაზე გულქვა მყინვარს.