ირაკლი აბაშიძე - მაინც ვერ შევხვდი ან გაზაფხულს როგორც მინდოდა

მაინც ვერ შევხვდი

ამ გაზაფხულს,

როგორც მინდოდა, -

მაინც გამისხლტა

ის პირველი სუნთქვა მინდორთა; 

ისევ წაიღო უსაზღვრობამ

ხვედრი თავისი

და მტვრიან გზებში

ისევ უხმოდ მოდის მაისი.

მაინც ვერ შევხვდი ამ გაზაფხულს,

როგორც ვნატრობდი -

მაინც გამომრჩა

ლიხზე გახსნა ზეცის ტატნობის: 

ისევ გამექცა ვარციხესთან 

ზვირთი რიონის

და ტრიალ კოლხეთს

ისევ ის მზე 

წვავს მილიონი.

მაინც ვერ შევხვდი ამ გაზაფხულს,

როგორც ვუხმობდი, -

ისევ გამიქრა

წამი ფერთა პირველი უხვობის,

ხევში წყლის ფეთქვა,

ფეთქვა პირველ გამოზამთრების, 

მთებზე მზის დნობა,

დნობა ახალ თაფლის სანთლების.

მაინც ვერ შევხვდი ამ გაზაფხულს,

როგორც მინდოდა, -

მაინც გამისხლტა

ის პირველი სუნთქვა მინდორთა;

ისევ იქ დამრჩა

ჩემი ხვამლი და ქუთაისი

და ისევ უხმოდ უსაზღვრობას 

მიაქვს თავისი.