ვახტანგ ჯავახაძე - მალე გავენდე...

მალე გავენდე,

მალე გამენდო,

თითქოს უეცრად გაიხსნა ფარდა;

ჩვენ არაფერი გვქონდა საერთო, 

მაგრამ რაღაცა საერთო გვაკლდა.

ცოტა ვიარეთ უერთმანეთოდ,

ცოტა კი არა,

ძალიან ცოტა,

და ისე გვაკლდა რაღაც საერთო,

თითქოსდა რაღაც საერთო გვქონდა.

თავს ვაფარებდით ერთგულ ქალაქებს

და ღამეს,

როგორც მყუდრო სარეცელს...

რაღაც ვიპოვნეთ,

რაღაც დავკარგეთ,

და ერთმანეთის ხელებს დავეძებთ.