ფეხმძიმობა
|
ეს ცხოვრება სიხარულით სავსეა დარდიმანდი კაცის წესი ასეა დღისით ცხელა უძილობა თარსია ღამით გრილა, დოქი ღვინით სავსეა.
მთელი ღუნდი ყურძნის წვენი დავცალე ან რას მერჩით მე ქეიფი მაცალეთ გემო ვიცი, დღე ღამეში გავცვალე.
ეს საზამთრო გიფეშქაშო ღირსი ხარ მზე ამოვა ქვეყნად ხანძარს აანთებს მე არ დავწვავ იმნაირად ვანათებ.
ჩემმა მზემ რომ მზე ვარ, მზე ვარ მოვედი და ჩემ მზეს ვფიცავ ვებერთელა დედამიწამ თვალი დააჭყიტა.
რა კარგია ეს ქვეყანა ღამე წავა დილა მოდის პაწაწინა თესლს ჩავაგდებ აბა ნახე რა ამოდის?!
იმიტომ რომ მზე ვარ, მზე ვარ ამოვალ და ლურჯი ციდან თვალს ჩავუკრავ ვისაც მინდა.
ქვეყნად საქმე აღარ იყო ჩვენი პეტრე ძილითა და უსაქმობით მომკვდარიყო. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • პეტრე გრუზინსკის პოეზია |
