ნანა ცინცაძე - შეცდომები

შემიცვალეს ბედისწერა,

სხვისი გზებით ვიარები,

სხვამ ჩემი მზე შეიფერა,

მე კი მისი იარები.

ვინც აკვანი დამირწია,

ვინც მეგონა დედაჩემი,

მისმა ლოცვამ არ მიწია,

ალბათ იყო განაჩენი.

ბედმა და-ძმაც შემიცვალა,

ვერსად ვპოვე ჩემი მსგავსი,

სულში ეჭვი შეითვალა,

ყველაფერი არის ფარსი.

ამერია დაწყობილი

ფიქრები და აზრთა კონა,

რომ მეგონა ჩემი იყო,

სხვისი ქმარი ჩამეკონა.

უყურებ და ვერ ვიცანი,

შვილში ჩემი სისხლის წვეთი,

როცა თავის მოკვლა ვცადე,

ჩემს მხარეზე დადგა ღმერთი.

ბედისწერამ გაიმეტა

ჩემთვის სხვისი იარები,

მისთვის ცაზე მზე ანათებს,

მე გოლგოთით ვიარები.