თედო ბექიშვილი - ჩვენი ლექსი - შაირია

სონეტი თუ ტრიოლეტი, 

ხმები ხმებში აირია,

ვერლიბრი და თეთრი ლექსი, 

ლექსი ნარნაირია.

მაგრამ მათში უმთავრესი

ჩემი აზრით - შაირია!

გვაქვს ჰანგებიც უცხო მოდის,

როგორ აღარ უწერიათ... 

ჟამი მიდის, ჟამი მოდის, 

ზოგნი ცერად უცქერიან... 

მაგრამ იგი მაინც სუნთქავს, 

გულის ფეთქვა უცვლელია

სხვა დასტური რაღად უნდა -

მოშაირე - რუსთველია.