|
არა ხმალს - ბორკილს ჭედავს მჭედელი ვართ გათვალული და გათარსული ვდგავართ ისე, ვით ციხის კედელი ლიბომოშლილი და დათარსული.
დღეის დღე ქუში და დაღვრემილი, ვერ გავარიდეთ გული ხვაშიადს, კედელს ლოდები სცვივა ცრემლივით.
ბედო-ავბედო, რა დროს ეს არი? წივის ლიბოში, როგორც უნასი, დრო ულმობელი და დამგესლავი. |
















