|
ო, გაძარცულან სულ მთლად ხეები, წვიმის წვეთები ტოტებს შებმიან, მოგონებებში ზამთრის დღეები წეროებივით ჩამწკრივდებიან.
არ მიიკარებს სული დარვიშებს და საოცარი შენი ზმანება სახეტიალოდ აღარ გამიშვებს.
შენი თვალების მზერას ვიგონებ, ჟრუანტელივით დამივლის ტანში დაუწერელი ლექსის სტრიქონი. |
















