დოდო აბაშიძე - იყივლე მამალო

არ ვიცი, რა ჰქვია დღევანდელ რაობას,

სისხლი გაგვეყინა თუ ერთად დაგუბდა.

როდემდე ვატყუოთ მომავალ თაობას,

რწმენა და იმედი თუ აღარ დაბრუნდა.

თუ გული ქართული - სისხლისგან დავცალეთ,

დავკარგეთ იმედი, სინდისი, მამული,

თუ ჯიში ქართული და ენა გავცვალეთ,

ეგ ნიშნავს სიმხდალეს ფესვი აქვს გადგმული.

ლუკმა-პურს დავეძებთ სხვადასხვა ქვეყნებში,

მტერს მტრულად ვერ ვხვდებით, მოყვარეს მოყვრულად,

ბოღმა გვაქვს გაჩრილი ბურთივით მთელ ყელში

დარდების გუდურა პირთამდე მოკრულა.

ან ასე თოვლივით როდემდე გავთეთრდეთ,

ან ჭირი უჩინო - როდემდე დავმალოთ?

ხომ უნდა აღვდგეთ და ხომ უნდა გავმთელდეთ

.   .   .   . ი ყ ი ვ ლ ე   მ ა მ ა ლ ო!