ჯანო გიორგაძე - ლეკის გოგონას

ლეკთა აულში სიზმარივით გნახე,

შენ ყელმოღერებულ ჯეირანს გევხარ,

მზესავით გიღიმის ლამაზი სახე,

და გაბრწყინებული ეულად დგეხარ.

შენი დანახვა, გულით გამეხარდა,

სიცოცხლით სავსე ხარ, როგორც მთის წყალი,

წარბს შეჰკრავ, მთვარიანი ღამე ხარ და

გაიღიმებ მტრედისფერი ცისკარი.

ლეკის გოგონავ, სიზმარივით გნახე,

და ვგრძნობ, შენს მზერას ვერ გადავურჩები,

რამ დამავიწყოს ეს ლამაზი სახე,

ანდა ვარდისფერი შენი ტუჩები.

რამ დამავიწყოს მაგ თვალების ეშხი

და ლერწამივით აშოლტილი ტანი,

ო, რომ მოგიტაცო ამ მზიან დღეში,

მაყრად წამოგყვება მთელი დაღესტანი.