|
აქეთ მწვანე ფერდობია, იქით-ლურჯი ფერდობი. უკვე აღარ გენდობიან, შენც არავის ენდობი.
გულში მზეა ნაკლები. უკვე აღარ მედარდები, აღარც შენ გენაღვლები...
წერ სისხლიან სტრიქონებს.... უკვე არვის აგონდები, შენც არავის იგონებ...
მგონი ქრება სინათლეც. უკვე არვის ენატრები, შენც არავის ინატრებ...
იქით-ლურჯი ფერდობი. უკვე აღარ გენდობიან, შენც არავის ენდობი. |
















