გივი ჭიჭინაძე - ამ გულის ახლოს

ამ გულის ახლოს სულ მუდამ შფოთის 

ცეცხლის ხაზია და ამბოხება...

როგორც თონიდან ამოყრილ შოთებს, 

ლექსებსაც უბის სითბო მოჰყვებათ.

სულის სხივებში ჩაწნულ-ჩაქსოვილს 

მე პოეზიას ცის გახსნას ვადრი;

ის არის მართლაც პური არსობის, 

კაცის ძალ-ღონე, ღვთიური მადლი,

რომელიც მუდამ უუპირველეს,

მიზნად აღვსილა დიდი წყურვილით -

უხვად მიაგოს შუქი სიბნელეს, 

მოყვასს სიკეთე, მტერს - სიძულვილი!