ფეხმძიმობა
|
ჩემი ქალაქი თავს არ ენდობა, როგორც ქაღალდის სუპერს "ლაიფი" და ჩანს "ლევისთან", როგორც შენდობა ქალაქის ყველა "სუპერ რაიფლი".
და ყველა ბიჭის თავში დევი ზის. -ჩაიცვით მხოლოდ "ლევი შტრაუსი", ვისაც ყოველთვის ჰქონდა დევიზი.
რადგან პოეტის მაღალ რანგს ელი, ქალაქის ყველა "სუპერს" აბრაზებს ჩემი "ლიი" და შენი "ვრანგლერი".
აგურით ხეხავს "სუპერის" ტოტებს. ბიჭი, რომელსაც არა აქვს სმენა, ერთმანეთისგან ვერ არჩევს ნოტებს!
უნდა აეღო, თუმცა, ორჯერ "სი" და სულ ამაოდ ამაყობს ცოლი ქმრის ნაჩუქარი ლურჯი "როჯერსით".
ბრწყინავს საწოლი "ალა ბაროკო", რა ქნას, რომ ქმარი იმპოტენტია, გასცილდეს, ხალხი ალაპარაკოს?!
აკადემიის დაფნები, ტაში... ახლაც ლექტორად იწვევს ოქსფორდი და არც ღალატი მოუვა თავში.
აღარ უყიდის, ალბათ, ბიჭს ჯინსებს, "როლინგების" და "ბითლსების" ნაცვლად, რადგან ყოველდღე უსმენს "ბიჯისებს".
რომ არა "ფარფლებს" ანდ "ლედ ზეპელინს", არამედ ჯიმის და "ჯესუს ქრაისთს" სუნთქვაშეკრული უსმენს ზემელი.
წყენა შევატყვე მე ლონდას ტონში, რომ შენთვის ფერავს ალა პარიკებს "ლონდა კოლორში" და "ლონდა ტონში".
ლონდას საყვარელ დისკებში თუა: "ლეა სათენიქ მეჯესთის რიქვესთ" ანდა "მეჯიქალ მისთერი თუა".
ძუძუ ვისაც არ აწოვა ნებით, ის კი სრულიად კანონიერად სარგებლობს შენი სრულწლოვანებით.
მეტი არც უნდა. ორი კაცი კი ყოფს დღედ და ღამედ, როგორც ნავახთა წელს - ზაფხულის და ზამთრის კაციკი.
ეს არის მისი ბოლო რეიდი, რომ შენგან მისი გამოსვლის მომენტს დააფიქსირებს "პოლაროიდი".
შენც კარგად იცი მისი ბუნება: თქვენს სახელებსაც ათასჯერ დღეში, ყველა ბრუნვაში ელით ბრუნება.
როდესაც წყნეთში ავა ვაკიდან, ენებიც იცის კანდიდატობის ქაღალდს ყოველდღე ელის "BAK"-იდან.
და, ალბათ, ენებს აჰყვა მარინა, როცა ქალაქის მტვერში გარია შენი თვალების აკვემარინი.
შენც მოგისჯიან, წერო დაქტილით, თუმს, ჩანს შენს ლექსთან მეგობრის ლექსი როგორც "ბოინგთან" პტეროდაქტილი.
უნდა დამთავრდეს ეს მოტორალი, როცა "ფიურითი იზ ობსქიურითი" და შენი შენვე ხარ მოტირალი.
ჰყავდეს სიმღერის მონო ციკლს მეტი... და უცებ დილანს - "ბლექ სპორტთან" მოჭრის თვალს მთვარე - ღმერთის მოტოციკლეტი.
როგორც ჩემი ძმა სმენას კიდ ორით, ბობ დილანის და გიტარის ნაზავს თავს ბობ დილანი ადგას გიტარით.
მოწყალების და თნობის დის კივილს, ალმოდებული შავი ბორბალი ბრუნავს "ბლეიზინგ ვილ"-ის დისკივით.
და სიხარულით შიგ არ ეტევით, და ჩაგიქროლებთ კომეტა - ღმერთის გადაგდებული სიგარეტივით.
მომქონდა შენთან ორი ბილეთი და გაკვირვებდი ვივიენ ლითი, ანდა ლოურენს ოლივიეთი.
ან "სუპერ სტარ" - ით, ან რინგო სტარით, შეკეთებული "ყაზბეგის" ტარით, "ფლეიბოითი" ან "ოჩენ სტარ"-ით.
მევიოლინე ხარ რუმინელი და ვინც ჩემსავით იძინებ ღამით ხან "პიპოლფენით", ხან "ლუმინალით".
დღეების რიცხვი ლუწი და კენტი. არ იშოვება არსად "ასტორი", გაქრა "მარლბორო", გაძვირდა "კენტი".
კვლავ დინამიკებს რთავს "ფორდ მოტორსი"-ს და როგორც ზღვიდან, "ლევისები" - დან ამოდის მისი სტერეო ტორსი.
თუმცა, არასდროს გითვალთმაქცია, არც ცოდვას ნანობ, რამაც ზეწარი იაპონიის დროშად აქცია.
გაუფრთხილდება იციც, ალბათ, ტორსს ჯინსების ფონზე რომ ფეთქავს ამდენს ხელი თოლიას ჰგავს ან ალბატროსს.
უსმენს ტრანზისტორს "სუპერ მარკეტზე", და საწოლიდან გაწვდილი ხელი ისევ ბრმად ეძებს ჯინსებს პარკეტზე.
ბრმად ენდობოდი საკუთარ ნებას. "ქალის ფეხსა და ფეხს შორის წოლა" შენც ჰამლეტივით გიქადდა ვნებას.
დღეს სულერთია, დე, ასე იყოს, შენი ცხოვრების უბედნიერესს წუთებს პირველად ითვლის "სეიკო".
სადაც იდეა მეფობს "ბიგ-ბიტ"-ის, შენთვის შემცველი ინფორმაციის - ბიბლიის ოთხი მილიონ ბიტის.
დედა ოდესის, ლვოვის, ვინიცის, სანდალოზის ხის, ბულეს სერვანტი როკოკოს სტილში, იქვე, ვინ იცის.
ვენური, შინდისფერი კომოდი... ხან ელვის პრესლით - რეკლამა როკის და ჰოლივუდის - პერი კომოთი.
გახსნილი ბოთლი "ბლექ ენდ ვაით"-ის, მაცდური გვერდი კიდევ ორასი "ვივისექტორი" პატრიკ ვაიტის.
ისევ სავსეაკანისტრა ვისკით, ჩვენს სიმარტოვეს და კარტის თამაშს "კარტის თამაშით" ავსებს სტრავინსკი.
და გრძნობს ყაზბეგის ტომის ბისონი. ხელისგულს გიწვავს, როგორც ხის ტარი "კოლტის", "ნაგანის" ან "სმიტ ვისონის".
(წუხს სტადიონი თუ ველოტრეკი) - ბალერინებით - ედგარ დეგა და შანსონეტკებით - ტულუზ ლოტრეკი.
ძახილი სევდა "ვოომ თაუნის" და უნდა სცადო, გახდე "ჯოკერი", თუ ცხოვრებაა "აფ ენდ დაუნი".
დღეები დაღლილ ვნებებსაც ვნებენ, ქალბატონები ბანტუს ტომების მიამიტობით მიატოვებენ.
სხეულს, სისხლს, სახეს, სახელს და სახრავს. ტაბუს მადებენ და თუმც პირველი ვარ, ყველა სურვილს გაამხელს ახალს.
სევდა დარჩება ჩეთან - მშვიდობით, თუმცა, ვერცერთი გითხოვეთ ცოლად, შენდობას ველი, მე თქვენ მინდოდით.
ვინ იცის, ხვდება, გავცვალე ვისში, მისი გოგო კი, როგორც ქალღმერთი ზღვაში, წელამდე შედის "ლევისში".
წყალობით მწარე სიმართლე ვიცით, ჩვენც ვითამაშებთ ალბათ რომეოს და ჯულიეტას ლურჯი "ლევისით".
ანდა ჯინსებით ჰამლეტს - ვისოცკი... გაგვყრიან, მაგრამ არ დავშორდებით და გავაოცებთ, ვიცნობთ ვისაც კი.
მკაცრ ილუსტრატორს არტურ შნიცლერის, ორგანიზატორს შენთვის სტრიპტიზის იაფფასიან "ნატურშნიცების".
შენ რეტდასხმული დგახარ იმ ფაქტით, რომ არა ტყვიით ან ნოსტალგიით, შენი თაობა კვდება ინფარქტით.
ვერ გაექცევა ვერაფრით იჭვებს... და ღამე, როგორც ჯიმი ჰენდრიქსი, ყველა სატკივარს უყუჩებს ბიჭებს. |
