|
თეთრი ღრუბლები დაღმა მიდიან და უხუნდება ცისკარს ფერები, რაღაც ზეცაზე უფრო დიდია, უფრო ნათელი და საფერები...
იმაზე უფრო მეტია, რაც ჩვენ გვხიბლავს და რაც ჩვენ გვაწვალებს, ქარი მიწაზე ვერ დაეტია, გაანაპირა ჩემი საძვალე.
საზრდოობს ხვალით, ბილიკზე ლანდმა გადაიარა, ვერხილვის მწუხრით ღამდება თვალი, ვერცნობის დარდით იწვის იარა... |
















