თამარ წამალაშვილი - დაკარგული ოცნება

კვლავ შემომაწვა დაკარგული ოცნების სევდა...

ფიქრებს მოასკდა იისფერი წვიმების თქეში...

შენ უკან დამრჩი სინანულად... - სულ თან, რომ მსდევდა...

თუმცა, - იმედი გაზაფხულის... - დატოვე ჩემში...

დარდი მოწვეთავს საწამლავად გულის საკნიდან...

ნისლმა დაბურძგლა მზის სხივების ცელქი კიაფი...

ქარი ამღერდა მიჯნურივით თითქოს სარკმლიდან...

და უნებურად გამახსენა ედიტ პიაფი...

მერე მომხვია... - გამიტაცა წარსულ რეალში...

წამი შევავლე სიყმაწვილის ნაცნობ ლელიანს...

გარინდულ ღამის მოჩურჩულე ვერხვთა შრიალში...

მთვარის სხივები ძველებურად ისევ გველიან...

მაგრამ, - მირაჟი წამიერი, - კვამლივით გაქრა...

ფიქრებს მოასკდა იისფერი წვიმების თქეში...

შენ უკან დამრჩი და ოცნებაც ნატვრებად ჩაქრა...

თუმცა, - იმედი გაზაფხულის... - დატოვე  ჩემში!..