თამარ წამალაშვილი - მონატრება

დარაბებს შერჩა ვარდისფერი აპრილის მზერა...

და მოგონებებს აფეთქებულ კვირტთა სურნელი...

სადღაც, წლებს უკან მინავლული ბავშვობის კერა...

და ჩუმი სევდა... - მონატრება განუკურნელი...

შენი თვალების  უსასრულო... ზღვისებრი  სიღრმე....

და წამიერად შეგრძნობილი ცისებრი განცდა...

მთის კოკორივით გადაშლილი უმანკო სიყრმე...

ოცნების ფრთებით აღმაფრენის მწვერვალს, რომ გასცდა...

იქ, სად სიყვარულს უკვდავების შევთხოვდი ზიდილს...

სადაც ზეციდან უფსკრულამდე ძალზედ შორია...

პეპლების ფრთებით შევერკინე ცხოვრების ჭიდილს...

თუმც, დრომ  ნოემბრის ფოთოლივით გამიყოლია...

მერე დაიწყო შუქის კლება ჟამის ლამპრიდან...

და გაზაფხულის ალუბლებმაც დაკარგეს ფერი...

ზოგჯერ, - მცირედი რაღაც გვრჩება ჩვენი "ზღაპრიდან"...

და სულ ეს არის - ფიქრიც,  ნატვრაც, და ყველაფერი!..

დარაბებს შერჩა ვარდისფერი აპრილის  მზერა...

და მოგონებებს აფეთქებულ კვირტთა სურნელი...

სადღაც, წლებს უკან  მინავლული ბავშვობის კერა...

და ჩუმი სევდა... - მონატრება განუკურნელი...