თამარ წამალაშვილი - იისთვალა კაბა

ლილიებმა მოიფშვნიტეს რული...

მაქმანებად შემოქარგეს დაბა...

გაზაფხულმა მზით იჯერა გული...

და მაჩუქა იისთვალა კაბა...

ჩამეკონა... - გამიყვანა კარში...

შემაგება ყვავილნარს და ლეანს...

ჩემში თითქოს გააღვიძა ბავშვი...

პეპლის ფრთებით ამადევნა ნიავს...

სკოლის ხანით დამაბრუნა შენთან...

ერთხელ, ჩუმად შემოხვედი კლასში...

უცებ, "თავზე" დამადექი მერხთან...

სახე წითლად აგვეფაკლა მაშინ...

სულში ისე აგვიყვავდა ნუში...

სუნთქვას ჰკრავდა ჩვენი გულის ფეთქვა...

- "გიყვარვარო?"... - ჩამჩურჩულე ყურში...

ვერ გავბედე, - შენთვის "კი" , რომ  მეთქვა!..