თამარ წამალაშვილი - გელოდი

გელოდი დიდხანს... ზღურბლის მიღმა არავინ ჩანდა...

ჩქამი გაისმა... შემოვბრუნდი ანაზდეულად...

მინდოდა  გეთქვა - "როგორ ხარო?"... - "რას შვები?"... ანდა

გულში ჩაგეკარ, რომ არ მეგრძნო თავი ეულად...

მაგრამ არ იყავ... - არვინ იყო... მარტო ვიყავი...

იქვე უღონოდ  ჩამოვჯექი სახლის კუთხეში...

და უჩვეულოდ სევდიანი, უტყვი  ღიმილით...

თავი ჩავმალე უნებურად ჩემთვის მუხლებში...