ხარიტონ ვარდოშვილი - ღმერთის ხსენებაზე

ღმერთო, ყოველთვის, შენს ხსენებაზე

ვიყავ სათუთი და წამიერი, 

ლოცვებში მწირულ გათენებაზე

იწვოდა მარად ჩემი იერი.

ოჰ, სიცივეში ბევრი ვეწვალე

თუმცა მეხურა ღამის ნაბადი,

მძულდა დღეების ცბიერი თვალი 

ცამეტი რიცხვი და ორშაბათი.

ხვალის იმედი არ მაბადია.

მზის სითამამეს რად შევეცილე?

ღმერთო, ცოდვები სულს აპატიე

მე შენს ხსენებას თუ შევეწირე.