|
ფრიალო კლდეთა მძლავრო არწივო, მეფე-არწივო ფრიალო კლდეთა: შენღა გიყივის სული უთვისო, შენღა მოგელის ძლეული მძლეთა!
მკვეთრი შხუილით დაეშვი დაბლა; ფრთები გაშალე მძლავრ-განიერი და აღმიტაცე მაღლა, სულ მაღლა!
ჩემი სიცოცხლე და ჩემი ყრმობა, მტრად გარდამექცა და ჩასაქოლად დამიწყო დევნა, დამიწყო გმობა!
წაქცეულს გულზე გადამიარეს: და მკერდ-ჩალეწილ ჩემს მძაფრ კივილზე ველურ სიშმაგით გადიხარხარეს!
შენღა მოგელის მფლობელო კლდეთა; დაეშვი დაბლა და აღმაფრინე ღრუბელთა შორის დინჯად და მძლეთა!
მივესაყვარლო ჩემს მკვლელ მოძმეთა, რომელთაც მადლი მიქციეს მატლად, რომელთაც უღვთოდ დამიწყეს ფლეთა!
სიმღერა ჩემი - გასიკვირველად: ხალხო, შენ მომკალ, მაგრამ სხვა სახით მე ისევ მოვალ შენდა სახსნელად. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















