დავით მებუკე (ცვარნამი) - სპარსულ ოთახში

მე მიყვარს შენი ოთხის სიცხე,

არეულ ფერების მომუქო მთქნარება,

როცა მათ დასუსხავს ბუხარის სიფიცხე,

როცა მათ დაშაქრავს სხივი ფრთა ქარება...

ჩუქურთმა ჩარჩოებზე, კედელზე ფართო ხალი,

ფაფუკა ფეხები ნოხებს რომ ეხება,

სურნელი სიშიშვლე, კანი ფორთოხალის,

სარკემი თავის ლანდს რომ ეუკმეხება...

გაწვები ბუხრის წინ სხეულის ზმორებით,

მუხლებში მოისრეს მუთაქას შერჩეულს,

მოგქანცავს სურვილი სიგიჟის მორებით,

სიმთვრალე შებინდავს წამწამთა ფარჩეულს.

ამიტომ მიყვარს მე მენი ოთახის სიცხე,

აწეწილ ფერების ფარული ხურება,

ჩაღადრულ ბუხარის მკბენარი სიფიცხე,

ქვების სიმღერა და შენი ასე ყურება...