ნოე ჩხიკვაძე - დიდება

სიცოცხლის ფიალა აივსო სისხლითა, 

ცხოვრების ყვავილებს ქარცეცხლი სწვავს, 

სნეული ქვეყანა ითვრება ზიზღითა, 

ინთქება, იხრწნება, იხრჩვება, - სვამს! 

- სალამი, სალამი აღსასრულ ჟამს!

ჰყვაოდა ოცნება - დამწიფდა ნაღველი, 

ლეში და სიმყრალე ამშვენებს ველს, 

დაიმსხვრა მიზანი, მზის გამომსახველი, 

გავგიჟდით, დავეძებთ ჩვენ განსაცდელს. 

- დიდება, დიდება, დიდება გველს!

ვიყავით ციხეში - ვგალობდით სიყვარულს, 

დავლეწეთ - ტაძარი ავუგეთ შურს, 

წამების გვირგვინი დავადგით სიხარულს 

და კუპრის ფსალმუნით ვლოცულობთ პურს, 

- თაყვანი, თაყვანი ხალხს უსუსურს!

სისხლისა ნადიმზე ქვეყნისა მხეცები 

სძიძგნიან, კორტნიან ურთერთსა თვალს, 

ხარობენ გიჟები, ლაღობენ ბეცები, 

ახალი წარღვნისა ანთებენ ალს! 

- კურთხევა, კურთხევა, კურთხევა ხმალს!

სუფევდა სამშობლო: - შრომა და ერთობა, 

დავამხეთ, ავსტეხეთ ცრემლისა ზღვა, 

და გვინდა მეფობა და გვინდა ღმერთობა, 

რომ ტანჯვის უფსკრულში ჩავძიროთ სხვა. 

- ესროლეთ, ესროლეთ, ესროლეთ ქვა!

ქვეყანას ახრჩობენ დღეს სპეკულიანტები, 

პორფირი ყაჩაღებს დავუთმეთ მთლად, 

ჩვენ გავხდით ჩონჩხები, ჩვენ დავრჩით ლანდები

(დაგვმარხეთ, სამარე თუ არის მზად!)

- შენდობა, შენდობა, შენდობა მათ!

სად არის მიზანი, სად არის ნუგეში? 

სიმართლე, სინათლე, მზე სიცოცხლის? 

ოცნების ბაღნარში, ოცნების მხარეში, 

სისხლი და ნაღველი, ბალღამი სდის.

- ილოცეთ, ილოცეთ, ილოცეთ ის.

სიცოცხლის ფიალი აივსო სისხლითა, 

ცხოვრების ყვავილებს ქარცეცხლი სწვავს, 

სნეული ქვეყანა ითვრება სისხლითა, 

ინთქება, იხრწნება, იხრჩვება - სვამს.

- სალამი, სალამი აღსასრულ ჟამს!