ნოე ჩხიკვაძე - ტაძარში

რწმენის ტაძარში კანდელი ბრწყინავს,

ნაზათ პარპალებს წმინდა სანთელი,

კვნესა მიწისა ცისკენ მიფრინავს,

სივრცეში დნება გალობა ნელი.

გულის სიღრმითა აღმოკვეთილი.

სიჩუმეს მიაქვს ხმა ქურუმისა,

მზესთან საუბრობს ფიქრი კეთილი

და სასოება ობოლ სულისა.

ბნელა გარშემო... მხოლოდ გონება

სამოთხის უფალს კვნესით დასჩივის,

და ფრთა - შესხმული ზეშთაგონება

დაბინდულ ჟამთა სიმში გაჰკივის.

მადლით ივსება წუთი ნეტარი;

ურვა სოფლისა ნათელში ჰქრება;

შორს... შორს ინთქება სურნელათ მდნარი

საუკუნეთა უტყვი ვედრება...

ბედის მლოცველნო! ამ ნეტარ ღამეს

შემოკრბით - აღთქმის დარეკეთ ზარი,

წუთით მოუხმეთ სულის სიამეს,

მაღლა აღმართეთ რწმენის ლამპარი,

და ბინდ - შერთული ყოფნის სამსხვერპლო

სხივით შემოსეთ პირველ ცისკარზე...

- დე ძმობის გრძნობამ მადლით წარხოცოს,

სისხლი შემხმარი წამების ჯვარზე!

დადნა სიმღერა... ყრუ მდუმარებამ

წამით მოიცვა ირგვლივ ყოველი;

ფრთები შესწურა ლტოლვილ ოცნებამ

და ახმაურდა სევდა - ნაღველი.

წმინდა სანთელი მკრთალად კანკალებს,

იწვის უმანკო, ნეტარ ღიმითა,

და კრძალვით შესცქერს ჯვარცმულის თვალებს,

შუბლზე ეფრქვევა ნელ ციმციმითა.

ჰოი, იესო!.. რა-რიგ მადლითა

დაჰყურებს იგი ცოდვილ მიწასა!

ლოცვის სიტყვები სცვივა ბაგითა,

და უკვდავებით ავსებს თვით ცასა!..

და მცნება მისი სრულ - ყოფას ჰბადებს;

ტყვევნილ სულისა იმსხვრევა ხუნდი;

მიწის ოცნება ცას შეღაღადებს

და ტკბილათ ჰგალობს ქერუბიმთ გუნდი...

დევნილ - გვემულნო! დასტკბით, იხარეთ,

გაჰფანტეთ ურვა სულისა - ბნელი,

ჭეშმარიტების ჰპოვეთ კვარცხლბეკი,

ჰპოვეთ სრულ - ყოფა, შუქის მფრქვეველი.

და დაუშრეტელ წინსვლის ჟინითა,

ჰანგი ძლევის: დაამღერეთ ქნარზე...

- დე, ახალ აღთქმის მცნებამ წარხოცოს

სისხლი შემხმარი წამების ჯვარზე!