ეთიმ გურჯი - ცივ ზამთარი უსახლკაროდ

ცივ ზამთარი უსახლკაროდ

სიცივეში გავატარე,

გაზაფხულსა მოველოდი,

იმაზე ცუდს შევეყარე.

მზეს  ველოდი, მის მაგივრად,

ვხედავ, მთვარე გამოსულა,

სადაც რომ ვარდი დავთესე,

იქ ეკალი ამოსულა.

მე მაისი მარტად მექცა,

მერცხლის ადგილს ჩხავის ყვავი,

გაღმა გასვლას ვპირებდი,

მაგრამ ჩამეძირა ნავი.

ბულბულის გალობა მესმა,

მისმა ენამ გამახარა,

ჩემს მებაღეს ვარდი ვთხოვე,

ნარ-ეკალი მომაყარა.

ჩემი გაზრდილი შვილები

ეხლა მამას დამცინიან,

იეთიმ-გურჯმა კარგად იცის,

ვინც რომ მასზე იცინიან.