იეთიმ გურჯი - შენა გთხოვ შველას

არა ვარ ჭკვაზე, როგორც რომ გემი

მღელვარედ ზღვაზედ;

მე შენ მიყვარდი, მარტო შენ მყავდი

მთელ ქვეყანაზე.

მხოლოდ შენ ერთი მწამდი, ვით ღმერთი.

მიწა თუ ცაზე,

დავკარგე სმენა, დამიდგა ენა,

ვტირი ჩემს თავზე.

შენა გთხოვ შველას, ვებრალვი ყველას,

შენც გახველ განზე!

რისთვის დამტოვე და მიმატოვე

უნიჩბოდ ნავზე?

შენ გენაცვალე, სიტყვა მაცალე,

მიწყრები რაზე?

სად წაიკითხე, არ დამეკითხე,

გამცვალე სხვაზე!

შენ დაიბრალე, თუ მნახო მალე

სამარის კარზე;

ისმინე თხოვნა, მაკმარე გლოვნა,

მიცანი სმაზე.

ცრემლი მადინე, შენ გაიცინე,

თავს ვახლი ქვაზე,

იქნებ იფიქრო, დღე არ გამიქრო,

მოხვიდე ჭკვაზე,

და შამიბრალო, შამომითვალო,

- ვარ გუნებაზე!

რაც ვქენი, ვქენი, ეხლა ვარ შენი,

იეთიმის გზაზედ!