იეთიმ გურჯი - მწარე სიმღერა

ნეტა, ღმერთო, რა ცოდო ჩავიდინე,

ამ ტანჯვითა მე ფონს როგორ გავიდე,

წამების გზა როდის უნდა გავლიო,

ჯობს მოვკვდე და სამუდამოდ წავიდე.

ფიქრი ჩემი ღელავს შავი ზღვასავით.

დარდი ჩემი ყაზბეგისა მთასავით,

სევდა გულზედ სასაფლაოს ქვასავით,

მწუხარება გაუყრელი ძმასავით.

რასა ვგლოვობ, გამკითხველი ვინ არი,

რასა ვკვნესი, გამკითხველი ვინ არი,

ჩემი ცრემლის წამკითხველი ვინ არი,

ჩემებრ ტანჯულის მნახველი ვინ არი.

გულით მკვდარი ჩემგვარული სად არი,

ჩემი მთვარე დაფარული სად არი,

ბედი ჩემი დაკარგული სად არი,

ჩემთვის წუთი სიხარული სად არი.

ჩემ გულშია ჯოჯოხეთის ალია,

სიკვდილამდინ ტანჯვა ჩემი ვალია,

ვის ვემდურო, ჩემი ბედის ბრალია,

ფუ, სოფელო, შენი სამართალია.