|
(ბიბლიიდან)
ბაბილონელთა ლხინი გრძელდება, ტაძრის ჭურჭელი... სუფრას მშვენდება იუდეიდან ნაალაფარი... უწმიდეს ჭურჭელს ამით ბღალავენ, ეამაყებათ და არც მალავენ: ზეცამ მათ თვისი ფრთა დააფარა! მაგრამ უეცრად ღრეობას წყვეტენ, - თვალებს მიაპყრობს ბალტასარ კედელს (ო, სამართალო, დიდება შენდა!), - უცნობის ხელი კედელზე წერდა (შიშს გვრიდა ყველას იმისი რისხვა), - არვინ ხელყოსო სიწმინდე სხვისი, ქარს გაჰყვებაო დიდება ფუჭი! წყლად იქცა ღვინო სახატე ჭურჭელს და გაუწყალდათ სიტყვაც ავსულთა! ღრეობა იგი ასე დასრულდა თურმე ბაბილონს... |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















