ვახტანგ ნადარეიშვილი - დაუმთავრებელი სიმფონია...

(შუბერტის ხსოვნას)

შემოიჭრება სარკმელში ქარი,

სიხარბით ფურცლებს აუყრ-დაუყრის,

ის ჩამოიხსნის დინჯად სათვალეს,

და სიკვდილს თვალებს თვალში გაუყრის...

არავინ არ ჩანს, -

რომ ურჩ წამწამებს,

წამწამზე ფრთხილად დაუფარებდეს...

და ქარი ფურცლავს მის სიმფონიას -

სიცოცხლესავით დაუმთავრებელს...