|
თუ დაგივლიათ მთები ხშირადა, გიოცნებიათ წყლისპირას ბევრჯერ, - ალბათ ნახავდით ციხეს ჟინვალთან - ცამდე ამართულ წინაპრის ბეჭებს.
არაგვთან ყალყზე შემდგარ კართანას; თუ დააკვირდით პატარა ხერთვისს ორი მდინარის შესაყართანა.
თუ შესვენება გისურვებიათ; გაგრილებულხართ არაგვის ტალღით, თან წყაროს წყალიც გისხურებიათ.
საჩრდილობლად რომ ტოტებს გიხრიან; უფსკრულნი, ღამით რომ ამთქნარებენ და დევებივით დგანან პირღია.
შეგისვამთ წყალი კლდიდან ნადენი, აღარ იკითხავთ - ჩემში რად არის მთისადმი ტრფობის ცეცხლი ამდენი.
და მიმღერია მეც ჩემებურად; მთებთან, ვით ტოლთან, შევჩერებულვარ, მეც მათი ერთი კალთა მახურავს. |
















