ირაკლი არაბული - ოცნება მთებზე

თუ დაგივლიათ მთები ხშირადა, 

გიოცნებიათ წყლისპირას ბევრჯერ, - 

ალბათ ნახავდით ციხეს ჟინვალთან - 

ცამდე ამართულ წინაპრის ბეჭებს.

თუ ჩაუარეთ ოდესმე გვერდით 

არაგვთან ყალყზე შემდგარ კართანას; 

თუ დააკვირდით პატარა ხერთვისს 

ორი მდინარის შესაყართანა.

მთვარიან ღამით ჭალებში დაღლილთ, 

თუ შესვენება გისურვებიათ; 

გაგრილებულხართ არაგვის ტალღით, 

თან წყაროს წყალიც გისხურებიათ.

თუ დაგინახავთ ქორფა დგნალები, 

საჩრდილობლად რომ ტოტებს გიხრიან; 

უფსკრულნი, ღამით რომ ამთქნარებენ 

და დევებივით დგანან პირღია.

თუ ჭიუხებთან ტყავის მათარით 

შეგისვამთ წყალი კლდიდან ნადენი, 

აღარ იკითხავთ - ჩემში რად არის 

მთისადმი ტრფობის ცეცხლი ამდენი.

სათქმელი გულში არ დამარხულა 

და მიმღერია მეც ჩემებურად; 

მთებთან, ვით ტოლთან, შევჩერებულვარ,

მეც მათი ერთი კალთა მახურავს.