შოთა ნიშნიანიძე - ერთნი ვართ...

მე კვირტი შენი, შენ ფესვი ჩემი.

შენ ღერო ჩემი რტოებმრავალი,

ჩასახულია შენს კვირტში თვლებით

ჩემი წარსულიც და მომავალიც.

მე - ლერწმის ღერო - შენ - ბაგე ჩემი,

შენ სუნთქვა ჩემი სულსჩამდგმელი,

შენი წყალობით და შენი ნებით

მსურს ვიგალობო ჩემი სათქმელი.

შენ ხარ მდინარე, მე შენი ტალღა,

შენს ყოველ წვეთში მე ვარ ჩაწნილი,

შენს უსრულებელ წიაღში გალღვა

ეს ჩემი ყოფა ჩემი ნაწილი.

შენს სავსეობას არა აქვს ბოლო

და ორი სუნთქვა ერთმანეთს ერთვის,

რომ მე - ეს შენ ხარ,

შენ კი - მე მხოლოდ,

მე და შენ თურმე ერთნი ვართ ერთნი.