ხარიტონ ვარდოშვილი - უდიადესო, უბრწყინვალესო!

რა სიჩუმეა, ჩიტიც არ ფრინავს,

ზღვას არ აღელვებს ქარი გამჭოლი.

მთვარემ ნათელის ბადე გაფინა,

აალივლივა ზვირთები ბროლის!

ზღვა დუმს, ნელინელ ზვირთს აელვარებს,

ნაპირს ეფრქვევა ქაფი-ჩქაფანი,

რა შეედრება ამ სინარნარეს,

ძმებო, სამოთხე, სწორედ აქ არის!

ზღაპრულ სიტურფის თვალმარგალიტო,

ო, ლურჯო ზღვაო და მთვარის ეშხო,

სულის და გულის სიამევ დიდო, 

უდიადესო, უბრწყინვალესო!