ნიკო რაზიკაშვილი - ობოლს

მე რად მომტირი, ობოლო,

თვალცრემლიანავ ვაჟაო!

იქნება დედას დაეძებ,

მე ის არ დამინახაო,

ვერც არას გიშველ, იცოდე,

ვერც არას შეგინახაო.

მე ნურას მომდევ, დამეხსენ,

წადი, შებრუნდი შინავე,

შენი გაზრდა და დარჩენა,

ისევ შენ თვითონ ითავე.

გრილო მოგივლის დედისა,

სხივი გაგათბობს მზისავე,

ჩემთვის ვერ მიპატრონებავ,

ვის რა ვუშველო, ვისა მე?