ნიკო რაზიკაშვილი - ქალს ვუთხარ: გულის პასუხი...

ქალს ვუთხარ: გულის პასუხი

მე შენიმც მაცოდინაო.

მითხრა: მთას იყო ირმის ხრო

სილაღით თავისთვინაო.

არ აკლდათ გულის სიამე,

არც სიტკბო თვალისთვინაო.

ერთხელ მძინარე ხარ-ფურთა

ნუკრი გვერდს მიეწვინაო.

მიაგნო მონადირემა,

გეზი შეუკრა წინაო,

ხარს დაჰკრა, ფური დათოფა...

ნუკრიც წაიღო შინაო!

აბა მიდი და მაჩვენე,

რა იქნა იმათ ბინაო? -

გაჰქრა! მთა და ტყის შვენება

ქარმა მტვრად გაიფინაო!

ნეტავი, ვაჟო, ირემსა

სულ მთებზე აძოვნინაო,

კაცი კი შორად დაჰკარგა,

რომ ის არ აპოვნინაო.