ნიკო რაზიკაშვილი - ჩემი ნატვრა

სხვაგვარ მომართა ჩემი ჭკვა,

სხვა ზნე მიმიცა სმენასა,

მესაიდუმლედ გავუხდე,

ცა-ქვეყნის ტანსა ყველასა.

არსნი ცა-ქვეყანისანი,

სულ ჩემს სულს გაებჭობოდენ,

საამიცანე რამენიც

ჩემს თვალს ვერ ემალებოდნენ.

გავხდე უებრო ქადაგი

ქვეყნის ხვლანჯისა რთულისა,

უმცდარი მასწავლებელი,

ექიმი ყველა წყლულისა,

თუნდა ერთ წამში ასრულდეს,

ერთის თვალის დაკილვასა;

გასქდეს მიწა და ჩავვარდე,

ის გამიხდეს ლოგინადა.

არცავისა გთხოვთ ტირილსა,

არცავის დანანებასა.

წამის სინათლე მირჩევნავ,

ბნელაში უკვდავებასა.