დათო კრაწაშვილი - გაირბენს დრო და...

გაირბენს დრო და ჩაივლის წყლები,

საათი დარეკს, და ისიც მოვა.

გამიფრინდება ბავშვობის წლები,

მოვა ზაფხული და შემოდგომა.

შემოდგომაზე დავხატავ სურათს

და მე ეს ტილო გამითქვამს სახელს,

დაველოდები მერე ცივ ზამთარს

და მაინც ბოლო ნახატი მამხელს.

მოვა ზამთარი, გამოიცვლებით,

ჩაიძირებით მოგონებებში…

ოთახში ჩუმად გარდავიცვლები

ჩემი პალიტრით და ფუნჯით ხელში.

გასვენების დღეს იქნება წვიმა.

წვეთები უკვე წუწუნს იწყებენ,

მიმაბარებენ თბილისის მიწას

და მერე ალბათ… დამივიწყებენ.