|
ჭადარზე ეკიდა ფოთოლი ჭადრის, აღარავის სჭირდებოდა აფარება ჩადრის, მას სულაც არ სცხვენოდა თავისი ფერის, მას სულაც არ უნდოდა გადადგმა ნაბიჯის, მას სულაც არ უნდოდა წვალება ამაოდ, მას სულაც არ უნდოდა ბედი წინაპრის, ის ბედნიერი იყო, რომ ხეზე ეკიდა. იყო კი ბედნიერი? "კი როგორ არა!" |
















