დათო კრაწაშვილი - ისევ ცვიოდნენ ციდან ფანტელები...

ისევ ცვიოდნენ ციდან ფანტელები,

ისევ სციოდათ ფოთლებს,

ისევ ბოლავდნენ ქარხნის მილები,

ისევ უწუხდათ გულები ფოთლებს.

ისევ ადნებოდა ზამთარი ქუჩებს,

ისევ ხვეტდნენ საცოდავ ფოთლებს.

ისევ ყვავდებოდა ყველაფერი, ვითომ,

ისევ წყნარდებოდა ყველაფერი ვითომ,

ისევ ეკიდა ყოველ გაზაფხულს,

ისევ ერთი ფოთოლი იმ ჭადრის ხეზე.

ისევ ბედნიერი იყვნენ ყოველ გაზაფხულს,

ისევ რომ ხეზე ეკიდნენ ჯერ კიდევ,

ისევ არ სჭირდებოდათ აფარება ჩადრის,

ისევ არ სცხვენოდათ თავისი ფერის,

ისევ არ უნდოდათ გადადგმა ნაბიჯის,

რადგანაც ახსოვდათ ბედი წინაპრის.