თამარ ბოლქვაძე - საკრიმანჭულო

მიიკლაკნება კვამლი ბუხრიდან,

ცეცხლის ენების ცისკენ წამღები.

გამოდის ბებო ძველი "ქუხნიდან"

კრუხ-წიწილების დამტუსაღები.

ასდის წინსაფარს სუნი მწვანილის,

კარგად შეკმაზულ ქინძის, წიწაკის...

მიდგებ-მოდგება, ეზოს დაივლის,

მეზობლის ქალთან გადაიძახებს...

არხევს ნიავი ჩამოსაბერტყად

დახუნძლულ ტოტებს, კუჭამსხლებიანს.

ბებომ თვითონვე დაითავბედა

იყოს ყველაზე ტკბილი ბებია...

გამოუვსია პირი ნალიას,

ერთობა ნადი ნარდის "დუბეშით".

ვაშლებს, ლოყაზე წინწკალ-ხალიანს,

ვინცხა ბაღანა იყრის უბეში...

წყალთან ძველ ამბებს ყვება წისქვილი,

დაფქვა დოლაბმა, გაცრა საცერმა.

შემწვარ ტაბაკას წვენი ისრიმის

მოუხდებაო, - სახლიკაცებმა...

უკვე თუხთუხებს ცეცხლზე კარდალა,

ითხოვს პალატი ღვინოს ნაჭურალს...

უნდოდა ღამეს ეზოს გადავლა,

თუმცა, დარჩა და იკრიმანჭულა...