|
გული დაიყო ლექსის ბწკარებად, შენ კი სადა ხარ, ჩემო ნიბლია, გადაკარგულო თვალთახედვიდან, უშენოდ ყოფნა არ შემიძლია.
ყრმობის დღეები მოითარეშეს, ჩემი ოცნების ციხე-კოშკები დააქციეს და მოინარეკლეს.
შენთვის სიმღერა მინდა დავწერო, იმ წარსულივით ნაზი და წმინდა, გულში ჩაგიკრა და მოგეფერო. |
















