|
აღარ თოვს კარგო, გასულა რა დრო, მზე ალუბლებში გვიხმობს აპრილთან ზამთარი, როგორც თეთრი სიზმარი, შემოიღამებს ზეცის ნაპირთან.
ქალწულის ცრემლით ცა ატირდება, გული ლოდინის წუთებს დაითვლის, სანამ არ მოხვალ, არ დამშვიდდება.
უძილოდ უნდა გამათევინო, დაბრუნდი კარგო, გთხოვ სიყვარულზე, არ არსებობსო - არ მათქმევინო.
შენზე ფიქრს უნდა გადავეჩვიო, აპრილის თვეში, ყვავილის ფერში, ღამეულ სიზმრად აღარ მეწვიო.
მზე ალუბლებში გვიხმობს აპრილთან, ზამთარი, როგორც თეთრი სიზმარი, შემოიღამებს ზეცის ნაპირთან. |
















