|
იწვიმებს, ვიცი, დღესაც იწვიმებს, ცაზე მგლისფერი დიან ღრუბლები, ვბერდები, თუმცა ისევ მწყურია ტკბილი ბადაგი შენი ტუჩების.
ვეღარსად ვპოვე შენი გზა-კვალი, შენთვის ნაგები ბროლის კოშკები დღეს უპატრონოდ არის დამრჩალი.
დრომ დაბრუნება უკან არ იცის, გაფრინდი, როგორც ლურჯი მიმინო, ტანზე პატარძლის კაბა ჩაიცვი.
თავს დამეტეხა გლოვის ზარები, გაგიტაცებდი, რას დამაკლებდნენ არაყით მთვრალი შენი მაყრები?
მაგ თვალთა ცრემლებს როგორ ვნახავდი?! შენ გამო ჩემი წამების ჯვარი უნდა ვატარო კუბოს კარამდის. |
















