ელგუჯა უძილაური - მონატრება

მზეს ალუბლებმა შეხედეს კდემით,

ცა იყო ლურჯად ნათილისმარი,

იდგა აპრილი ყვავილთა ფერში,

როგორც ქალწულთა ლურჯი სიზმარი.

შენ არ მოხვედი და ვერც სხვა ქალში

ვპოვე ოცნების თავშესაფარი,

იწვოდა სული და მიჰკიოდა

ღამეებს, როგორც მთვრალი მაყარი.

აპრილმა იცის ეს მონატრება,

სული იებით მაქვს მოფენილი,

ვინ იცის იქნებ აღარც გახსოვარ,

მე კი უშენოდ ვარ მოწყენილი.

ვარ მოწყენილი და ყოველ ღამით

ჩემზე ჯვარს იწერს შენი სიშორე,

დრო შეიცვალა, გული კი არა,

ფიქრის კარვიდან ვერ მოგიშორე.