ჟუჟუნა შაინიძე - სალაღობო

ასე უთქვამთ - სიყვარული,

მოვა თავისთავადა,

ველოდე და ვემუდარე,

არ მოვიდა, არა და.

დრო კი, დრო კი დაუნდობლად,

სათუთ ღიმილს მპარავდა,

გავგულისდი - სიყვარული,

მოვიყვანე ძალადა!

მაგრამ, ეჰა, ღმერთი, რჯული,

მოსვენება წამართვა,

ვინა თქვა, რომ ტკბილიაო,

მე კი გამაწამა და...

ვინა თქვა, რომ როგორც მოვა,

წავა თავისთავადა,

ფესვი ისე გაიმაგრა,

აღარ მიდის, არადა!