ბერდია ბერიაშვილი - მამას უნდა, რომ ეყოლოს ბიჭი!

ერთს შეუკურთხებს ლოდინის მომგონს,

დრო ნელა გადის, როდესაც გიჭირს.

ვიღაც ახელებს: - იქნება გოგო!..

მამას უნდა, რომ ეყოლოს ბიჭი!

ხომ ვერ გადასდებ შენს ტკივილს ყველას,

ზოგჯერ ნაფიქრის გამხელაც გიჭირს.

ბევრს უკვირს: - ნეტავ ასე რად ღელავს,

რა მოხდა, თუ არ იქნება ბიჭი?!

ზოგჯერ არ მოგცემს ცდუნება შველას

და მშვიდად ყოფნის გზებს უცებ გიჭრის.

ასე რომ შფოთავს, ასე რომ ღელავს,

ერთიც ვნახოთ და... არ გაჩნდა ბიჭი?!

რა დაშავდება, მოვიდეს ლელა

და ქვეყნის მოვლის დაჰყვეს მას ნიჭი?

ის დუმს. სიტყვასაც ვერ ამბობს, ვერა...

მამას უნდა, რომ ეყოლოს ბიჭი!

დაარქმევს ლეგას, ცოტნეს ან ბაქარს, - 

ადგილის დედის დამცველს და პატრონს.

გოგო კი წავა... და მამამ რა ქნას?

მამა ბიჭს ელის, მამა ბიჭს ნატრობს.

ო, როგორ მესმის მე შენი, როგორ,

თუმც რასაც ვფიქრობ, გამხელა მიჭირს, - 

ძმაო, მე მინდა, გეყოლოს გოგო,

რომ მოლოდინი კვლავ გქონდეს ბიჭის!