ბერდია ბერიაშვილი - ჩემგან შორს არი

ჩემს ფანჯარასთან აღარ ჩაივლი,

არ მომანათებ თეთრი შროშანი,

მომნატრებია შენი ღიმილი,

შენი ღიმილი ჩემგან შორს არი.

აღარ გიშვებენ თუ მემალები,

როგორ აკლიხარ ლამაზ სანახებს.

მომნატრებია შენი თვალები,

შენს თვალებს ახლა მე ვინ მანახვებს?!

ჩვენს შორის თუმცა დიდი გზებია,

გადმოუქროლე ამ მთებს, ამ გორებს.

შენი სიცილი მომნატრებია,

შენს სიცილს ახლა ვინ გამაგონებს?!

და მივეჩვიე გატეხვას ძილის,

მეტსა ვფხიზლობ და მძინავს ნაკლები.

აკლიხარ გულს და აკლიხარ თბილისს,

თბილისს აკლიხარ და ენატრები.

რუსთველის გამზირს დღეს აღარ შვენი,

სად გაქრი ჩემი თეთრი შროშანი?

ვაჰ, ფერმკრთალდება ღიმილი შენი,

თანდათან ქრება ის, რაც შორს არი.