შალვა ფორჩხიძე - მიხეილ ჯავახიშვილს

შენ გაწამებდნენ საქართველოს სიყვარულისთვის

და დაგილეწეს ჯალათებმა სუსტი ნეკნები,

რამეთუ იყავ კაცი წმინდა სულისკვეთების,

ამოგიშანთეს ბრძენ თვალებში სინათლის სხივი...

ჩამოწვა ღამე, დაგიბრუნდა ცარგვალი რისხვით,

ბნელ ჯურღმულებში განთხევინეს ცხარე ცრემლები,

ტიროდა ხატი, წაბილწული ბინძურ ხელებით

სამშობლოს მიწა გააჯერეს უცოდველ სისხლით...

წუხდი ნაგვემი, გავერანდა ცხოვრება შენი,

გაუდაბურდა გლეხის ქოხი, მწყემსის კარავი

და გარეწრებმა შეგიწირეს ვით ქრისტეს კრავი...

მაგრამ ვერ ჩაკლეს სული შენი, სამშობლოს მშვენი

შენი მდიდარი წიგნებითა და ნათესებით,

ვერ ამოთხარეს უკვდავი მუხის მძლავრი ფესვები...