ნანა გვარიშვილი - აჭარელ ქალს

ნატრობდი ნათელს თვალის გუგებში 

იყავ სიბნელით შემოსალტული, 

მხოლოდ საყვარელ დედის ნუგეში -

გიშრიალებდა კაბა ქართული.

გიმკობდა კავებს თეთრი მანდილი, 

ყორნის ფრთასავით რად გაგიშავეს, 

რად დაგიტყვევეს გულის წადილი, 

ასე აზიზმა რა დააშავე?

შენი ღიმილი ცისკარს გახევდა

და შავ ფარჩის ქვეშ როგორ დამალეს?..

დღეს წყეულ წარსულს დაუგდე სევდა, 

მზით აციმციმებ მშვენიერ თვალებს.

მთის ნაკადულებს გამოეპარე, 

შრომაშიც მიტომ ასე მარდი ხარ, 

ჩაურბენ ჩაის მწკრივებს მღელვარეს, 

ჩაის კრეფ თუ თვით ჩაის ვარდი ხარ!

თუ ვსალამურობ, გოგონავ, შენთვის, 

არც გაგახსენებ წარსულის ხუნდებს, 

ჩადრი დაგიწვი ანთებულ ლექსით 

და სიმღერები გადაგახურე.