ბესარიონ გაბაშვილი - ვაშა მას დღეს

ვაშა მას დღეს, როს განმეღო ცის კარი!

განკვირვება მჭვრეტთ სასურვოდ ისმოდა!

ნათელსა ჰსთოვს აფროდიტი-ცისკარი,

ელვარობით ტოპაზის ტახტს ისმოდა!

მზედ ტურფაობს შვენებითა ის არე,

მელნის ტბანი ნარგიზთაგან ისარე;

სატრფოსათვის ზრო-ტანითა ისარე.

კეკლუც-ნაზად ერხეოდა, ისმოდა!

მის ბუნება ეხატება დარითა,

შვიდ მნათობთა უაღრესობს დარითა;

მას დიანა რით ედრება და რითა?

შავ-გლახ გული მახვილებით ისმოდა!

ოდეს ვნახე ის პირ-მთვარე, ეზარა;

იადონი ტკბილის ხმითა მეზარა;

მას თუ ვშორავ, ვეჭვ სიცოცხლეც მეზარა.

ცხოვრებისთვის აწ შარბათი ისმოდა!

ბროლსა და ძოწს თანხმობითა აგებსა.

ვინ მცბიერობს, ენა მისთვის აგებსა;

ნუღარ ჰსჭმუნავ, - ქუფრად ბინდსა აგებსა!

ქვეყნისათვის ნელ-საცხებლად ისმოდა!