ვასილ ბესელია - მე და ნიკალა

...ლექსი მანამ ვერ გაანათებს,

სანამ 

სიყვარულით არ გარითმავ...

ფერიც რითმააო,

(ნიკო დაამატებს, 

ცხოვრების მაჩვენაო მაგალითმა...)

ვსვამთ ანწლის არაყს და

თან ჩაის,

სახლიც გვაქვს იმნაირი –

არ ბარაკობს!

ვთვრებით ფეხათრევით

(ჩანჩალით),

და ხელოვნებაზე

ვლაპარაკობთ...

გარეთ რაც სექტემბერმა

ფოთოლი გაიმეტა,

ყველა ჩვენს მუშამბაზე

ჩამოვარდა...

ვზივართ ერთმანეთის

საიმედოდ

მე და ნიკალა,

სამოვართან...

ვართ ორსავ სოფელში 

და ღმერთებს ვუგალობთ

ფერის და

ცრემლების ოქტავით,

ნიკო –

უკვდავი, ლოთი და უბრალო,

ვასო -

უბრალო, ლოთი და...

მოკვდავი...